|
Op 10 november 1961 werd ik als tweede van drie zonen geboren in Ukkel. Mijn moeder is Westvlaamse, afkomstig van Gistel, mijn vader is afkomstig uit Gent. Ik liep voornamelijk school in Aalst (klassieke humaniora latijn-grieks).
Ik was tot mijn vijfde woonachtig in Sint-Agatha Berchem, tussen 1966 en 1970 in Erembodegem (Aalst) en daarna gedurende een lange periode in Opwijk. In 1999 woonde ik bijna zeven jaar met mijn vriendin in hartje Brussel. In de lente van 2006 verhuisden we naar Zwalm, in de zomer van datzelfde jaar huwden we ook.
Ik ben vader van een 22-jarig jonge electromechanicus die woont in Gent, een 21-jarige economiestudente (UGent) en een 16-jarig jonge dochter die in de latijn-wiskunde zit. Een zoon en twee dochters.
Als student en lang nadien nog was ik steeds betrokken bij het lokale werk van organisaties als 11.11.11 en Oxfam Wereldwinkels . Die gevoeligheid voor de mensenrechten en de derde wereld heeft wellicht zijn oorsprong gekend in een inleefreis die ik, samen met medestudenten, maakte in Mauretanië in 1985. Drie volle weken Sahel mogen beleven, met het voedsel en de watervoorziening van de plaatselijke bevolking, maakte een grote indruk voor de rest van mijn leven. We deden er alles aan om de lokale bevolking een noodzakelijk groentekweekproject te gunnen.
De tijd die rest wordt liefst besteed aan reizen, vrienden, gezellig zuiders tafelen, langere wandelingen in de Ardennen en (jammer genoeg veel te weinig tijd voor) fotografie.
Band met Zwalm (en omstreken)
Mijn vader is een 'stamboom-er', zoals ik hem altijd noem. Hij heeft de levensloop van de familie Tuybens (en ook van zijn vrouw, mijn moeder) tot in de 17de eeuw quasi volledig blootgelegd.
Naar aanleiding van hun 50-ste huwelijksverjaardag kregen mijn broers en ik een volledig en kaligrafische 'stamboom' cadeau.
Mijn vader doet zijn verhaal :
"Ik ben Bruno's vader, Roger. Ik groeide op in Gent, en beroepsmatig verhuisden we naar de provincie Brabant (Opwijk, Kessel-Lo). Nu zijn we met pensioen en wonen we in Merchtem (Peizegem).
Mijn vader, Edgard Tuybens, werd geboren in 1906 in Mater Hij huwde mijn moeder Madeleine Covemaeker, uit het West-Vlaamse Woumen, Bruno's meter overigens. Toen hij tijdens de economische crisis tussen de twee Wereldoorlogen hier geen werk vond, emigreerde hij voor een klein tiental jaren naar Normandië in Frankrijk. Dank zij de familie van mijn moeder kon hij er werk vinden. Ik ben trouwens zelf in Normandië geboren in 1930, als oudste van drie. Met het gezin kwamen wij terug naar Vlaanderen, eerst naar Mater en nadien (in 1938) naar Gent , waar mijn ouders zijn blijven wonen tot aan het overlijden van mijn moeder in 1993. Mijn vader verhuisde daarna naar Nukerke (Maarkedal), waar hij op 91-jarige leeftijd overleed.
Mijn grootvader, Bruno's overgrootvader, was Petrus Tuybens, geboren in St-Blasius-Boekel (Zwalm) in 1870. Hij overleed in 1951 in Welden. Ik heb hem uiteraard goed gekend.
Zijn vader, dus mijn overgrootvader, was Joannes Tuybens, ook geboren in St-Blasius-Boekel, in 1839. Belangrijk bij mijn overgrootvader is dat hij, door een administratieve fout in het gemeentehuis van St-Blasius-Boekel, de familienaam Tuybens droeg, en niet Tuypens, zoals zijn vader (Petrus Tuypens, die leefde en overleed in St-Blasius-Boekel) én zijn eigen broer Karel Tuypens, geboren in 1827 in St-Blasius-Boekel en later uitgeweken naar Zegelsem (Brakel).
De familienamen Tuybens en Tuypens werden regelmatig dooreen gebruikt. Ook in onze stam, waar in de 17de eeuw wij als Tuybens zijn ingeschreven. Dat heeft dus zijn historische oorsprong. Er zijn in ons land naar schatting zo'n 400 mensen met de naam Tuypens, en zo'n 80-tal met Tuybens. Een kleine familie, dat wel, maar naar oorsprong één familie met haar roots, voor zover ik heb kunnen nagaan, uitsluitend in de Vlaamse Ardennen, vrnl. Ronse en de Zwalmstreek"
Top-Vakantie
In mijn jeugdjaren was ik erg actief in Top-Vakantie, die als vakantiekampenorganisatie in binnen- en buitenland een pluralistisch alternatief bood ten opzichte van de mutualiteiten. Zowel als monitor of centrumleider (zoals in Bersillies, in Leignon, in Wales en Zwitserland), maar vooral als instructor (in Sint-Idesbald, in Hingene, ...) heb ik erg veel prachtige momenten beleefd. Vele van mijn huidige vriend(inn)en heb ik in die periode voor het eerst leren kennen.
Amnesty International
Sinds 1982 was ik als vrijwilliger actief bij Amnesty International. Tijdens mijn studies rechten leerde ik de organisatie kennen. Het leek een logische stap te zijn om me te engageren binnen een organisatie die voor de mensenrechten opkomt.
Mijn voornaamste bezorgdheden waren de strijd tegen de doodstraf en de structurele uitbouw, fondsenwerving en communicatie van de vereniging. Tussen 1999 en 2003 werd ik rechtstreeks verkozen voorzitter van Amnesty International Vlaanderen vzw, gedurende twee jaar in combinatie met het voorzitterschap van de Belgische sectie van de vereniging.
In augustus 2005 werd ik in Mexico verkozen tot lid van het 'International Executive Committee' van de vereniging, als eerste Belg in ruim dertig jaar. Samen met mensen uit Argentinië, Nieuw-Zeeland, Australië, de V.S. en enkele andere Europese landen zou ik me actief bezighouden met tal van acties voor meer respect voor de rechten van de mens en de verdere versterking van Amnesty International wereldwijd.
Ik ben jammer genoeg maar drie maanden internationaal bestuurslid geweest. Vermits de internationale bestuursfunctie bij Amnesty International naar mijn oordeel niet combineerbaar was met deze regeringsfunctie op dat ogenblik, heb ik al mijn taken binnen de organisatie neergelegd. Ik sta uiteraard nog steeds achter de standpunten en kijk met een warm gevoel terug op de lange periode dat ik actief was binnen Amnesty. Vooral de samenwerking met mijn binnen- en buitenlandse collega's mis ik erg. Maar ik probeer zo goed mogelijk contact te houden met hen.
http://www.amnesty.org/
http://www.aivl.be/
KBC Groep en BELSIF
Beroepsmatig was ik lange tijd voor Kredietbank (nu KBC Groep) en de beursvennootschap KBC Securities actief in de handel in afgeleide producten op aandelen. Ik publiceerde enkele boeken over dit thema, waarvan de voornaamste 'Opties zonder drempels' uitgegeven werd door 'De Tijd' in de begin jaren negentig.
Eind 2002 was ik, bij vermogensbeheerder KBC Asset Management, hoofd van de cel duurzaam en maatschappelijk verantwoord investeren (vroeger stond dit eerder bekend als 'ethisch beleggen'). De uitbouw van de duurzame beleggingsfondsen in ons land is dringend nodig. Zo leidde ik bij KBC onder meer een performant onderzoeksteam dat onder meer grote multinationale ondernemingen quoteert op langetermijnvisie en duurzaam en maatschappelijk verantwoord ondernemen. Ik was sterk begaan met bedrijfsethiek, deugdelijk bestuur, milieuzorg, sociaal beleid en de rechten van de mens, en alles wat te maken heeft met de komende generaties en ongelijkheden binnen de huidige samenleving. En vooral de belangrijke rol die multinationale vennootschappen hierin kunnen/moeten spelen.
Mijn toenmalige werkgever is mij hierin gevolgd met een nieuw beleid inzake de controversiële wapensystemen: sindsdien investeert (beleggingen, kredieten,...) KBC Groep niet langer in ontwikkelaars en producenten van antipersoonsmijnen, clusterbommen en -munitie en wapens met verarmd uranium.
Ook werd ik in die periode unaniem tot voorzitter verkozen van de sectorvereniging BELSIF, een samenwerkingsverband met alle belangrijkste actoren in de sector van het duurzaam beleggen, van kritische stakeholders (zoals Netwerk Vlaanderen, Réseau Financement Alternatif), over organisaties als Ethibel en Triodos Bank, tot klassieke financiële instellingen (zoals Dexia Verzekeringen, Ethias, KBC). Een sectorvereniging zoals ze allemaal zouden moeten zijn: professionele partijen die zich verenigen met kritische stakeholders, als gelijken in één vereniging. Ik was er, op vrijwillige basis, een 18-tal maanden voorzitter.
In oktober 2005 beëindigde ik mijn functies bij KBC en bij Belsif vzw.
http://www.kbc.com/ (> duurzaam ondernemen)
http://www.belsif.be/
Staatssecretaris voor Overheidsbedrijven (federale regering) (16 oktober 2005-21 december 2007)
Op een donderdagavond in oktober 2005 kwam er een kennis langs. Door Vice-Eerste Minister Johan Vande Lanotte uitgestuurd om te polsen of ik als buiten-parlementair Staatssecretaris wou worden in de federale regering. Voor de overheidsbedrijven zocht hij als nieuwe sp.a voorzitter een progressief geëngageerd iemand met bedrijfservaring, die wist wat 'Maatschappelijk Verantwoord Ondernemen' inhield.
Ik was tot dan nooit lid geweest van een politieke partij. Ik was dan ook volledig verrast, maar uiteraard wel onder de indruk. Onder de vorige voogdijministers van Overheidsbedrijven tel je namen als klokken (Dehaene, De Croo, Di Rupo, Vande Lanotte...) Na een vijftal dagen bedenktijd en na een gesprek met Johan Vande Lanotte en Freya Vandenbossche aanvaardde ik het aanbod.
Het was een hele eer om gedurende 26 maanden deel uit te maken van een groep bekwame ministers en staatssecretarissen, die instaan voor het beleid van dit land. Zonder enige politieke antecedenten ben ik er, denk ik, toch in geslaagd om een aantal politieke thema's uit te werken, zoals de prijszetting van treinabonnementen voor studenten en scholieren tot 20% van het gewone tarief, de transparantie van toplonen, de verloning van CEO's van overheidsbedrijven mede op basis van o.m. stiptheid van dienstverlening, milieu-aspecten en klantentevredenheid, het weer op de rails krijgen van het Ijzeren Rijn-dossier, de bescherming van de tewerkstelling bij De Post onder meer via het zo lang als mogelijk uitstellen van de postliberalisering, de gratis vrijwilligersverzekering via de provincies (uitgewerkt om mijn verzoek, uitgevoerd via de financiering van de Nationale Loterij), de aandacht voor armoedebestrijding en de Millenniumdoelstellingen in het subsidiebeleid van de Nationale Loterij , enz.
Kamerlid en Burgemeester (sinds 21 december 2007)
Op 6 oktober 2006 verkoos de Zwalmse bevolking mij in een rechtstreeks duel tot burgemeester van de gemeente Zwalm. Het was een risicovolle uitdaging, ik woonde immers pas vijf maanden in de gemeente. Sinds begin 2007 was ik aanvankelijk titelvoerend burgemeester en werd ik in de praktijk vervangen door schepen Patrick Moreels. Na de regeringswissel coördineer ik als volwaardig burgemeester een boeiend investeringsbestuur. Er werden voor het eerst in de gemeente tal van adviesraden opgericht, een begin gemaakt van aanvragen van subsidies en initiatieven gestart in de domeinen cultuur, senioren, middenstand enz... Bovendien wordt de professionalisering van het personeel opgevoerd, via verantwoordelijkheidsdoelstellingen, vorming en evaluatie. Naast het burgemeesterschap (beleidscoördinatie, personeel,communicatie, veiligheid, bevolking en burgerlijke stand) ben ik ook bevoegd
voor financiën, sport en recreatie en sinds 2010 de lokale ondernemers.
http://www.zwalm.be/
Na de nederlaag van sp.a in de federale verkiezingen van 10 juni 2007, werd de partij niet langer tot regeringsdeelname uitgenodigd. Ik behaalde 14.500
voorkeurstemmen als derde effectieve kandidaat op de kamerlijst in Oost-Vlaanderen. 6.24% van de sp.a-stemmers gaven mij een voorkeurstem.
Als lid van de federale kamer van Volksvertegenwoordigers ben ik vooral betrokken bij Buitenlandse Zaken. De thema's die verband houden met de rechten van de mens (China, Guantanamo, discriminaties t.a.v. holebi's en
anderen) eisen mijn aandacht op.
Verder ben ik lid van het Federaal Adviescomité Europese Zaken. Deze adviseert de regering regelmatig inzake de Europese top van staatshoofden en regeringsleiders.
In de Kamercommissie Handels- en Economisch Recht ben ik actief in het domein van corporate governance en maatschappelijk verantwoord ondernemen. Daarin diende ik onder meer een tiental wetsvoorstellen in inzake deugdelijk bestuur (transparantie, toplonen, spreekrecht 'stakeholders', samenstelling en verloning raden van bestuur, enz...).
Tijdens de verkiezingen van 13 juni 2010 behaalde ik een score van 12.611 voorkeurstemmen, opnieuw als derde effectieve kandidaat. Een participatie van 6.28%.
Voorzitter Jeugd en Muziek Vlaanderen vzw
Sinds februari 2008 ben ik aangezocht en in geheime stemming unaniem verkozen tot voorzitter van Jeugd en Muziek Vlaanderen vzw. Ik volg er gewezen cultuurminister Luc Martens op. Jeugd en Muziek Vlaanderen vzw is de grootste muziekeducatievereniging in Vlaanderen. Ze wil alle jongeren, zonder enige discriminatie, de kans bieden om in aanraking te komen met alle mogelijke soorten van meerwaardemuziek. Het is een mooie vereniging, en het feit dat ze mee gedragen wordt door talloze vrijwilligers, is een aspect dat mij zeker heeft gecharmeerd. Dé vereniging voor muziek voor, door en met jongeren.
Nieuwe generaties warm maken voor muziek in al zijn vormen en stijlen is enorm boeiend. De vereniging heeft de laatste jaren de weg naar de vernieuwing ingeslagen, maar er moet nog verder aan die weg getimmerd worden. Die vernieuwing is bijvoorbeeld nog niet helemaal zichtbaar voor het publiek.
http://www.jeugdenmuziek.be/
Peter van de jeugdopleiding basketbal-topploeg Okapi Aalstar
Sinds mei 2010 heb ik het peterschap aanvaard van de Lotto Basket Ball Academy, de succesvolle jeugdopleiding van basketbal-topclub Okapi Aalstar. Als gewezen Staatssecretaris voor Overheidsbedrijven kon ik via de Nationale Loterij gedurende drie jaren een belangrijk sponsoringbedrag overmaken aan deze jeugdopleiding. Nu deze financiële steun voor nog eens twee jaar is herhaald, stelde het bestuur van Okapi Aalstar mij voor het peterschap van de LBBA op te nemen. "Bruno Tuybens hielp ons de voorbije jaren onze toekomst te verzekeren en helpt bovendien ook mee aan de ontwikkeling van onze hoofdploeg, via de ondersteuning van de Europese campagne bijvoorbeeld. Nu we terug tot de play-offs zijn doorgedrongen, is deze hulp meer dan welkom", aldus Danny Verhulst, General Manager van Okapi Aalstar, midden mei 2010.
De LBBA ploeg gaat als winnaar van de eindronde van provinciale naar 2de landelijke afdeling. Verder werden de microben bekerwinnaar in Oost Vlaanderen en de provinciale kadetten kampioen.
http://www.generaliokapiaalstar.be
|