 |
|
Kortetermijnwinst vs. langetermijnwelvaart |
|
|
|
26/02/2009 |
26 februari 2009. "We hebben in een tijdperk geleefd waarin we te vaak kortetermijnwinst verkozen boven welvaart op lange termijn, waarin we erin faalden om voorbij de volgende betaling, het volgende kwartaal of de volgende verkiezing te kijken. Ondertussen werden kritieke debatten en moeilijke beslissingen doorgeschoven naar een ander moment of een andere dag."
Woorden van de nieuwe Amerikaanse president Barack Obama tijdens zijn eerste State of the Union, gisteren 25 februari 2009. En of ie gelijk heeft!
In Europa zagen we vaak wel waar het structureel schortte. Zijn we in Europa misschien net iets minder verblind geweest door hebzucht dan doorgaans in de VS? Vermits ‘ons' bedrijfsleven telkens opnieuw zwoer bij het mantra van de "maximale beveiliging van de competitiviteit van ons bedrijfsleven", werden er wel nauwelijks of geen vragen bij gesteld. Integendeel, benchmarking-oefeningen zorgden zelfs voor zeer ‘Amerikaanse' beslissingen inzake investeringen en loonvorming. Slechts op basis van het alombekende ‘boerenverstand' werd wel eens een betere optie gekozen dan de voor de hand liggende.
Sinds 2003, toen nog bij KBC groep, pleitte ik voor meer langetermijnfocus bij het ondernemen, als was het maar ten voordele van de legitieme rechten van consument en personeel, twee ‘stakeholders' zonder wie er geen ondernemen is. Die vroeger nooit, en nadien slechts met zeer veel moeite werden betrokken bij dat ondernemen. Vaak werden dergelijke opvattingen weggelachen, ook toen ik als staatssecretaris de bonussen van de ceo's van de overheidsbedrijven voor minstens de helft afhankelijk maakte van niet-financiële kwantificeerbare gegevens over de kwaliteit en de stiptheid van de dienstverlening, de sociale dialoog en rust, de verlaging van de energiekost, enz...
Natuurlijk, er moet eerst een ramp gebeuren alvorens er maatregelen worden genomen. En deze keer hebben de ondernemingen het beleid gedwongen om niet langer de eieren in dezelfde mand van de vrijwilligheid te leggen, maar om
wettelijke maatregelen te nemen,. Ook al zie ik aan de top van tal van bedrijven vaak de uitdrukkelijke wil om meer duurzaam te gaan ondernemen, meer maatschappelijke betrokkenheid te tonen en verantwoording af te leggen inzake maatschappelijke impact. Maar nu is het menens, de speeltijd van de vrijwilligheid is voorbij. "The party is over", schalde Nancy Pelosi, voorzitter van de kamer in de VS.
De federale regering in ons land zal hiertoe ook een tandje moeten bijsteken, want eensgezindheid over dit alles is er nog niet zichtbaar geworden. Integendeel. Ik denk dat Obama zijn visie wellicht nog een tiental keer zal moeten herhalen...
|
|
|
|
|
| Focus |
|
Balans incident-Coene
02.05.2012
We blijven het op veel vlakken met z'n allen eens: lekken uit een besloten zitting van het parlement kan niet. Indien ik aan deze zitting had deelgenomen, moest de pers mij alvast niet naar een bevestiging van het lek vragen. Deze dunne koord is niet aan mij besteed, aan anderen wel blijkbaar. Dat heb ik als eerste duidelijk gemaakt in de Kamer, met instemming van alle partijen.
Dat gouverneur Coene afgelopen maandag zo nodig een persontmoeting diende te organiseren om de puntjes op de i te plaatsen, is zijn recht. Zelfs tijdens de beursopening; de notering van Dexia Holding staat vandaag zo laag - als de aandelenkoers met twee eurocent beweegt, stijgt of daalt de notering met ruim 11% ... - dat het mogelijke effect verwaarloosbaar zou zijn geweest.
Er werd de heer Coene gevraagd of hij het parlement misbruikt heeft (schrijvende pers, koester de nuance, ik heb alvast enkel het woord ‘gebruikt' uitgesproken, niet ‘misbruikt'. En neen, ik vit niet, er is wel degelijk een verschil.) en daar antwoordde hij ‘geenszins' op. Het woord ‘hoogdringendheid' zou hij in de commissie niet in de mond hebben genomen, maar anderzijds vindt de gouverneur dat een kapitaalverhoging onafwendbaar is en liever vroeger dan later. Is hier ook een nuance te koesteren?
De bevolking heeft recht op de stand van zaken in dit dossier. Transparantie neemt onrust weg als je kortetermijneffecten minder laat wegen. We dragen met z'n allen Dexia Holding nog minstens een halve generatie mee, en hopelijk komt er terug rust in de markt om de eindfactuur niet te fel te laten oplopen.
Ik heb alvast niet de intentie gehad in de uitoefening van mijn controletaak als parlementslid de heer Coene te ‘gebruiken' of ‘misbruiken'. Iedereen dient zich naar mijn oordeel best aan zijn of haar rol en functie te houden, het is al ingewikkeld genoeg. Een gouverneur van de Nationale Bank dient onrust weg te nemen bij bevolking en financiële markten. Zijn functie is de laatste om golven te veroorzaken en de eerste om golven te breken. Voor een ex-politicus is dit misschien moeilijk, maar niet onmogelijk om pas zichtbaarheid voor zichzelf te creëren als het echt belangrijk of hard nodig is. Vraag is of dat afgelopen maandag zo was. Alleszins is de heer Coene verstandig genoeg om niet zo naïef te zijn.
Ook dit nog: als de Financiënminister, met dit alles in het achterhoofd, in de plenaire Kamer van Volksvertegenwoordigers verklaart dat er geen aanvraag voor kapitaalverhoging is ingediend, zal dat ongetwijfeld de waarheid zijn, maar een nuance was hier toch ook op zijn plaats. ‘Aanval is de beste verdediging', moet de Minister gedacht hebben en een individueel Kamerlid werd geviseerd en genoemd. Het lijkt me beter dat de Minister deze tactiek niet langer toepast. Het doet zijn geloofwaardigheid geen goed. Hij is er ook niet goed in, hij heeft andere kwaliteiten.
|
|
 |
|
|
|
