|
Interview in De Beiaard met Bruno Tuybens naar aanleiding van zijn 5de verjaardag in de politiek Deze week was het precies vijf jaar geleden dat Bruno Tuybens de eed aflegde als staatssecretaris voor Overheidsbedrijven. Daarvoor was hij actief in de banksector en was nationaal voorzitter van Amnesty International. In oktober 2006 werd hij verkozen tot burgemeester van Zwalm waar hij meteen werk maakte van betrouwbaar bestuur en burgers en verenigingen betrok bij het beleid. Scheiding De Beiaard: Ons land lijkt wel een koppel dat wil scheiden maar niet weet hoe. Zijn we niet aan een koninklijk relatietherapeut toe? Bruno Tuybens: Dat zou geen slecht idee zijn want er lopen in de Wetstraat op dit moment veel gekwetste ego's rond. Het wordt tijd dat Bart De Wever en Elio Di Rupo hun ego's opzijzetten en tot een akkoord komen. De overgrote meerderheid van de Belgen wil trouwens geen scheiding. We willen allemaal een betere spreiding van bevoegdheden maar het land splitsen is geen goed idee. Het is trouwens praktisch onmogelijk, al was het maar omwille van de staatsschuld en Brussel. Wij zijn vragende partij voor een sociale staatshervorming die ons in staat zal stellen beter beleid te voeren. Maar we mogen nooit vergeten dat elke oplossing die we aan België geven het resultaat zal zijn van onderhandelingen.
De socialisten zijn de enigen die bij alle vorige staatshervormingen betrokken zijn geweest. Wij zijn dus ook bereid om aan de volgende hervorming mee te werken. Een sociale staatshervorming betekent voor ons o.a. het regionaliseren van de arbeidsbemiddeling en sommige delen van de gezondheidszorg. Maar het belangrijkste is dat iedereen er beter van wordt. We wensen niet dat de federale staat zodanig wordt uitgekleed dat de pensioenen niet meer uitbetaald kunnen worden.D.B.: Waarom is onderhandelen op dit moment dan zo moeilijk?B.T.: Het antwoord ligt in de verkiezingsuitslag. De N-VA is beloond door de kiezer omdat de Franstaligen jarenlang doof zijn gebleven voor de Vlaamse eisen. Aan de andere kant van de taalgrens boekt de PS dan weer een grote overwinning. De combinatie van de twee is zeer moeilijk, temeer omdat Bart De Wever en Elio Di Rupo blijk geven van lange tenen en een groot talent om elkaar te vernederen. Egovorming is nooit goed. En daarnaast moet men ook consequent blijven. Vorige zondag zegt Bart De Wever dat zijn tekst niet te nemen of te laten is en op maandag zegt hij dat dit het minimum is waar hij niet onder wil gaan. Dat is een tegenspraak op 24 uur tijd. Ook Elio Di Rupo was zalvend als preformateur maar keikard als PS-voorzitter. We moeten deze vicieuze cirkel doorbreken. De liberalen aan boord halen zal niets oplossen omdat de Vlaamse liberalen geen vragende partij zijn na hun slechte verkiezingsuitslag en de Franstalige liberalen geen splitsing van BHV willen. D.B.: En verkiezingen? B.T.: Die zullen niets oplossen. En degene die op verkiezingen aanstuurt, moet zich maar twee keer bedenken. Iedere verkiezing heeft een godenkind. Dat is ooit Steve Stevaert geweest, dan Jean-Marie Dedecker, dan Yves Leterme en nu Bart De Wever. Maar niemand is tweemaal het koningskind. Bij de N-VA moet men dat goed beseffen. Solidariteit D.B.: Op het sp.a-congres van vorige zondag werd opgeroepen tot solidariteit. Hoe wil u mensen motiveren tot solidariteit in een samenleving die op het principe van concurrentie is gebaseerd? B.T.: Door hen de voordelen en de noodzaak van solidariteit uit te leggen. Ik merk elke dag opnieuw dat solidariteit mensen gelukkig maakt. Daarom ben ik erg blij dat het volgend jaar het Europees Jaar van het Vrijwilligerswerk is. Ik ken hier in Zwalm dames die op volledig vrijwillige basis regelmatig bejaarden bezoeken en hen helpen met koken en ander huishoudelijk werk. Voor de bejaarde is dit een geschenk uit de hemel is en de dame die helpt is ook gelukkig dat ze die hulp kan bieden.
Ook op bestuurlijk vlak is solidariteit een goede zaak. Toen ik mijn mandaat opnam werd er nauwelijks geïnvesteerd in het OCMW. Sindsdien helpen wij honderden mensen die het echt nodig hebben. Ik ben ervan overtuigd dat solidariteit ervoor zorgt dat elke betrokkene er sterker van wordt, zowel hij die tijdelijk geeft als hij die tijdelijk ontvangt. Na verloop van tijd kan immers het tegenovergestelde gebeuren: degene die ontvangen heeft zal kunnen geven en degene die gegeven heeft zal steun nodig hebben. D.B.: Ook op internationaal vlak?
B.T.: Absoluut. We zijn de laatste twintig jaar in Europa alleen maar bezig geweest met liberalisering. In de komende twintig jaar zal de slinger de andere kant opgaan in de richting van een sociaal Europa. Om de simpele reden dat het noodzakelijk zal zijn. We zullen met de neus op de feiten worden gedrukt. In 2025 zal de vergrijzing van de bevolking een toppunt bereiken. Dat betekent dat in de westerse landen slechts 30% van de mensen tussen 16 en 64 jaar zullen zijn. Op hetzelfde moment zal de actieve bevolking in de ontwikkelingslanden een recordpeil van 80% bereiken. We gaan dus veel arbeidskrachten uit verre landen nodig hebben om onze welvaart op peil te houden. De Vlamingen die nu roepen om te desolidariseren met Wallonië en Brussel beseffen niet dat ze binnen tien jaar de solidariteit van de ganse wereld nodig zullen hebben. De gemiddelde leeftijd in Wallonië en Brussel is ook lager dan in Vlaanderen. Dat betekent dat we op een bepaald moment de ontvangende partij zullen zijn. Waarom zijn wij dan zo kortzichtig de deuren van de solidariteit dicht te slaan? Een goede Vlaming is niet hij die onder zijn kerktoren zit en met vendels zwaait maar hij die de hand reikt aan de rest van de wereld. Bierbonus
D.B.: U hebt vorige week voorgesteld om de bonus die Jean-Luc Dehaene krijgt van AB-InBev voor 95% te belasten. Wat stuit u daarin zozeer tegen de borst? B.T.: Ik ben begonnen in het bedrijfsleven en heb toen gezien hoe groot de economische en maatschappelijke rol van ondernemingen is. Sommige multinationals in Europa hebben een omzetcijfer dat groter is dan het bruto binnenlands product van sommige Oost-Europese landen. De omzet van Nokia of Carrefour is bijvoorbeeld groter dan de ‘omzet' in Slovakije. Omdat ondernemingen zo machtig zijn, moeten ze ook goed bestuurd worden. Er bestaan allerlei regels die daarvoor zorgen. Een van die regels zegt dat niet-uitvoerende leden van de raad van bestuur geen variabel loon mogen hebben. Anders hebben ze geen gezond zicht van bovenaf op de onderneming maar zitten ze er met beide voeten in. Die regel komt uit de ondernemerswereld zelf (de code Lippens). De Europese Commissie heeft hem in 2009 in een aanbeveling gegoten. Het Europees Parlement heeft er in juli 2010 met een overgrote meerderheid een resolutie over gestemd. Jean-Luc Dehaene heeft die resolutie mee gestemd maar dat belet hem niet de bonus op te strijken. Die levert hem 3 miljoen euro verder onbelaste meerwaarde op. Ik heb een wetsvoorstel ingediend om aan de Europese aanbeveling kracht van wet te geven. Maar ik hoop dat Jean-Luc Dehaene het fatsoen zal hebben om uit eigen beweging zijn bonus op te geven. Zwalm
D.B.: Wat wil u nog realiseren in Zwalm? B.T.: Onze ploeg heeft vooral ingezet op correct bestuur. Dat betekent adviesraden oprichten, communiceren met de burger en professionalisering van het personeel. Dat laatste was nodig om van het gemeentehuis het operationeel centrum van het bestuur te maken. Wij zijn ook het eerste bestuur dat een sociaal beleid voert voor iedereen, actief subsidies opzoekt en de controles er bij neemt. We hebben immers niets te verbergen. Wat dertig jaar stilgestaan heeft, proberen wij in beweging te krijgen. Het project "Dorp van de Ronde" is een mooi voorbeeld. Ik heb aangedrongen om leden van de oppositie in de stuurgroep op te nemen. Dat is een totale breuk met het verleden. Zwalm komt van heel ver maar wij zijn het aan de inwoners verplicht om van deze gemeente een plek te maken waar correct bestuurd wordt en waar het goed is om te leven. |