|
De beleidsnota van Minister Reynders was ontoereikend. Je kan maar lezen wat er staat, niet wat in zijn hoofd omgaat. In de replieken tijdens de commissie Buitenlandse betrekkingen en tijdens het laatavondjournaal maakt de Minister zeer veel goed.
Mijn kritieken op de beleidsnota, zoals neergelegd, waren drieërlei:
1. De nadruk van de nota lag quasi volkomen op de economische belangen. Ook al is ons land in het verleden vaak voortrekker geweest op het vlak van de mensenrechten, toch bleek uit de nota hiertoe geen engagement te bestaan.
2. De opvolging van de Universal Periodic Review (het mensenrechten-‘examen' van België in de schoot van de VN Mensenrechtenraad) beperkt zich tot het in België zeer omstreden taalgevoelige Minderhedenverdrag van de Raad van Europa. Niets werd vermeld over bv. de nodige ratificaties van mensenrechtenprotocols, ook al heeft de Kamer op mijn verzoek als toenmalig oppositielid daartoe in resoluties sterk opgeroepen.
3. Boos was ik over het feit dat er geen lessen getrokken worden uit de recente crisissen in Noord-Afrika en het Midden-Oosten, er is zelfs sprake van een volledige negatie van de verantwoordelijkheid van de EU terzake. Lippendienst leveren om de democratische krachten te plezieren, maar in de feite alles doen om de stabiliteit van de landen onder te verwensen regimes te vrijwaren, is bitter.
De Minister maakte in zijn replieken echter heel veel goed. Hij sprak o.m. over zijn intentie om, als de financiële middelen het toelaten, in die landen waar de Arabische Lente heeft gewoed, mee te helpen om justitiële systemen mee uit te bouwen, om expertise ter beschikking te stellen.
Wordt zeker vervolgd, we blijven kritisch volgen.
Bekijk hier het fragment uit Het journaal laat van 10 januari 2012.
|